Shkruan Avni Selmani

Gjylë Krasniqi ishte shumë e re kur u bë pjesë e një momenti historik për Kosovën. Në vitin 1981, ajo organizoi dhe mori pjesë në demonstratat kundër padrejtësive që iu bënin popullit shqiptar në ish Jugosllavi. Megjithëse shumë e re, ajo tregoi një ndërgjegje dhe një dashuri të jashtëzakonshme për vendin e saj, duke sfiduar një regjim të pamëshirshëm.

Përveç që ishte një aktiviste e vendosur, Gjyla ishte edhe një nxënëse shembullore. E përkushtuar ndaj mësimeve, ajo shkëlqente në shkollë, duke u dalluar për zgjuarsinë dhe etikën e saj të punës. Njëkohësisht, Gjyla ishte një talent shumëdimensional, një artiste në shpirt që shprehej përmes krijimtarisë së saj. Ajo shquhej si një vajzë me vizion të jashtëzakonshëm dhe me aftësi që i tejkalonin kufijtë e moshës së saj.

Sakrificat e saj nuk mbetën pa pasoja. E arrestuar dhe e dënuar me burg nga regjimi jugosllav, ajo përjetoi dhimbjen dhe represionin e asaj kohe, por nuk e humbi kurrë shpirtin e saj luftarak. Ajo mbeti një shembull i qëndresës dhe guximit për të gjithë ata që luftuan për liri.

Sot, Gjyla jeton një jetë të qetë diku në Evropë. Ajo ka zgjedhur të jetojë e qetë, duke u përqendruar në jetën e saj private. Por historia e saj, si e shumë të rinjve të tjerë që sfiduan të pamundurën, meriton të kujtohet dhe të vlerësohet. Është e dhimbshme që një figurë e tillë, e cila dha gjithçka për atdheun, nuk ka marrë ende një mirënjohje zyrtare. Një falënderim, një përkujtim, një akt simbolik do të ishte një minimum për sakrificat e saj dhe të shumë të tjerëve si ajo.

Gjylë Krasniqi nuk është vetëm një emër. Ajo përfaqëson një brez të tërë, të rinj dhe të reja që dhanë gjithçka pa kërkuar asgjë në këmbim. Për ta, liria ishte shpërblimi i vetëm. Sot, është detyra jonë të kujtojmë Gjylën dhe të gjithë ata që, si ajo, mbetën të harruar. Një mirënjohje, një përkujtim, apo një fjalë nderimi nuk janë thjesht formë, por detyrim moral për ata që bënë të mundur të jetojmë të lirë sot. A.S