Shkruan Avni Selmani
Në këtë kaos politik, “askush nuk është fajtor”, por shteti është i bllokuar
Prej më shumë se një viti po jetojmë në një gjendje që quhet krizë institucionale. Por sa më shumë që flitet për krizë, aq më pak flitet për përgjegjësi. Kur i dëgjon arsyetimet e partive politike, krijohet përshtypja sikur të gjithë janë në rregull dhe askush nuk është “fajtor”.Nëse e dëgjon pushtetin, ai e ka shpjegimin e vet. Sipas tyre, fajin e ka opozita sepse nuk bashkëpunon. Nëse e dëgjon opozitën, edhe ajo e ka rrëfimin e vet dhe faji gjithmonë është te pushteti.Nëse i dëgjon qytetarët, shumë prej tyre janë të lidhur me parti sikur të ishin fe dhe secili mbron taborrin e vet. Në këtë lëmsh askush nuk e kërkon të vërtetën dhe askush nuk është “fajtor”, edhe pse shteti është i bllokuar.Në këtë kaos politik nuk ka as sinqeritet dhe as përgjegjësi. Secili flet për të tjerët, por askush nuk flet për veten. Secili kërkon llogari, por askush nuk jep llogari. Dhe kjo nuk është më politikë, është një lojë ku të gjithë shohin vetëm interesin e vet, dhe askush interesin e shtetit.Nëse e shikojmë situatën konkrete, atëherë gjithçka bëhet edhe më e qartë. Në zgjedhjet e kaluara nuk u krijua qeveria sepse munguan tre vota. Në këto të fundit nuk u arrit zgjedhja e presidentit sepse mungoi kuorumi. Në këtë situatë kanë mjaftuar vetëm tre deputetë dhe institucionet do të ishin funksionale që para një viti. Prandaj është e pavërtetë të thuhet se askush nuk është “fajtor”. Të gjithë janë fajtorë, pa përjashtim.Në realitetin tonë politik, secili subjekt politik ka krijuar rreth vetes një armatë mbështetësish që verbërisht mbrojnë partinë e vet. Nuk ka rëndësi çka ndodh, ata janë gjithmonë në mbrojtje. Gabimi nuk pranohet kurrë, kritika nuk dëgjohet, vetëm sulmohet. Dhe kështu krijohet një realitet ku e vërteta nuk ka më asnjë peshë.Në këtë gjendje nuk ka debat normal. Ka vetëm përplasje dhe mbrojtje të verbër. Nëse është “i yni”, është i drejtë. Nëse është “tjetri”, është kundër. Me këtë logjikë, shteti nuk mund të ecë përpara, ai vetëm bllokohet.Ndërkohë, qytetari e paguan çmimin e këtij realiteti të hidhur. Dhe këtu qëndron problemi më i madh. Kjo nuk duket më si një krizë e përkohshme. Duket si një mënyrë e qëllimshme për të mos marrë përgjegjësi. Sepse kur askush nuk pranon gabimin, atëherë gjithçka mund të vazhdojë njësoj.Në fund, mbetet vetëm një e vërtetë e hidhur: shteti bllokohet, problemet rriten dhe të gjithë vazhdojnë të sillen sikur janë në rregull.Nga e gjithë kjo, shihet qartë se me këtë klasë politike shteti nuk mund të ecë përpara. Këtë e kanë treguar deri më tani. Nga këta njerëz nuk pritet as të reflektojnë.Të shpresojmë që në të ardhmen të vijë një klasë politike që respekton shtetin dhe qytetarin dhe që e sheh pushtetin si përgjegjësi, jo si interes personal. Kaq është e thjeshtë.
