Shkruan Avni Selmani
Në Kosovë, politika prej vitesh nuk po zhvillohet mbi ide, programe apo përgjegjësi ndaj qytetarit, por mbi përçarje dhe përplasje të vazhdueshme. Sa herë ka kriza politike apo debate publike, vëmendja nuk shkon te zgjidhjet e problemeve të qytetarëve, por te akuzat dhe sulmet që dominojnë skenën politike.Kur ke një klasë politike që nuk ka një program të mirëfilltë ekonomik dhe as vullnet për zgjidhje apo kompromis që të formohen institucionet, por një politikë që shërbehet vetëm me parimin “përçaj dhe sundo”, atëherë është e qartë se interesi kryesor nuk është shteti, por pushteti. Dhe sa më shumë të thellohet kjo mënyrë e të bërit politikë, aq më e rëndë bëhet jeta e qytetarit, sepse fokusi i klasës politike është të vijë në pushtet me çdo kusht dhe me çdo çmim, ndërsa problemet reale të njerëzve mbesin pa zgjidhje.Ajo që bie më shumë në sy është fakti se pothuajse asnjë parti dhe asnjë lider politik nuk distancohet publikisht nga kjo mënyrë e komunikimit. Edhe kur debatet kalojnë çdo kufi etik dhe njerëzor, rrallëherë dëgjohet një reagim i sinqertë. Shumë politikanë kanë frikë se mos humbin mbështetës apo vota nëse dalin kundër njerëzve të tyre. Deri më tani, as në studiot televizive nuk po shohim dikë që flet seriozisht për programe apo alternativa se si të dilet nga ky kaos politik. Energjia harxhohet duke sulmuar tjetrin dhe duke e luajtur secili rolin e viktimës para qytetarëve.Sot në Kosovë kundërshtari politik nuk shihet më si rival në program apo ide, por si armik që duhet sulmuar me çdo kusht, dhe kjo frymë po bartet edhe te qytetarët. Politika ka arritur ta përçajë qytetarin deri në atë shkallë, sa shumë njerëz sot e shohin politikën njësoj si tifozllëkun në futboll, ku mbrohet partia apo lideri pa marrë parasysh nëse ka të drejtë apo jo. Në këtë klimë, nuk diskutohet më për programe, përgjegjësi apo zgjidhje, por vetëm për sulme ndaj palës tjetër. Më e keqja është se shumë qytetarë nuk e kuptojnë se kjo përçarje shpesh ushqehet me qëllim nga vetë klasa politike, sepse sa më të ndarë dhe më të tensionuar të jenë njerëzit, aq më lehtë manipulohet opinioni publik dhe largohet vëmendja nga problemet reale të vendit.Pasojat e kësaj politike të mbrapshtë janë të rënda, sepse prej një kohe të gjatë kemi ngelur në vendnumëro, edhe pse vendin e presin shumë punë dhe sfida, si në politikën e brendshme ashtu edhe në politikën e jashtme, ku ende kemi shumë çështje të pazgjidhura. Prandaj, nëse duam një shoqëri më të qetë dhe një shtet më funksional, politika duhet të kthehet te kultura e debatit, kompromisit, përgjegjësisë dhe respektit për qytetarin, e jo te logjika “përçaj dhe sundo”. A.S
